بایگانی برای ’ زندگینامه‘ موضوع
بمناسبت سیامین سالگرد درگذشت استاد نورعلی برومند
۱۵ بهمن ۱۳۸۵
در جامعه موسیقی سنتی ایران، انتقال شفاهی دریافته ها و تجربه ها، کارآمدترین شیوه برای حفظ حراست از ویژگی های این موسیقی به شمار می رود. از همین روی استادان ردیف شناس جا و مقامی ارجمند پیدا می کنند.
استادانی که کمتر روی صحنه ظاهر می شوند، چه بسا غالبا ناشناخته باقی می مانند، ولی آموزه های شان خوانندگان و نوازندگان بسیاری را می پروراند و به شهرت می رساند. پس از میرزاعلی اکبرخان فراهانی که نخستین گرد آورنده گوشه های ردیفی موسیقی سنتی به شمار می آید، پسران او آقا حسینقلی و میرزا عبدالله، تدوین، تنظیم و انتشار آموزه های پدر را به عهده گرفتند و شاگردان برجسته آن دو چون درویش خان و اسمعیل خان قهرمانی دامنه این آموزش را گسترانیدند و روند انتقال شفاهی موسیقی سنتی را ادامه دادند.
در میان فهرست شاگردان درویش خان، از جمله به نام ” نورعلی خان برومند ” برمی خوریم که از راویان معتبر ردیف به حساب می آمد و بسیاری از هنرمندان نام آور امروز از آموزه های او بهره گرفته اند. نورعلی خان برومند سی سال پیش – سی ام دی ماه ۱۳۵۵ در تهران درگذشت.
ضبط ردیف
نورعلی خان در سال ۱۲۸۴ خورشیدی در خانواده ای علاقمند به هنر چشم به جهان گشود. پدرش میرزا عبدالوهاب جواهری در سراسر زندگی به دو چیز عشق می ورزید: موسیقی و گل. باغچه خانه اش، خانقاه اهل هنر بود و همیشه از آن نوای دل انگیز تار درویش، آوای گرم طاهرزاده و یا نغمه ویولن حسام السلطنه، بزرگان موسیقی آن زمان، به گوش می رسیده از میان پسران او نورعلی به موسیقی روی آورد و محمودعلی به گل و گلپروری.
نور علی خان از نوجوانی به مکتب درویش خان راه پیدا کرد و آموختن تار و سه تار را فرا گرفت. ولی چندی نگذشت که پدرش بر آن شد تا او را برای تحصیل در رشته پزشکی به اروپا بفرستد.
پدر که شور و علاقه پسر را به موسیقی دریافته بود می ترسید که اگر در تهران می ماند به مدرسه را رها کند. به اعتقاد پدر او باید در رشته ای که به کار آتیه اش بخورد ، درس بخواند. به این ترتیب نور علی خان راهی فرنگ شد و تنها توانست از پدر اجازه بگیرد که سه تار کوچکی را با خود به همراه ببرد.
چند سالی را در آلمان به تحصیل در رشته پزشکی پرداخت، ولی هنوز آن را به پایان نبرده به بیماری چشم گرفتار شد و توان بینایی اش رو به ضعف نهاد. از این روی تصمیم گرفت به ایران باز گردد و از آن پس همه نیروی خود را در راه مطالعه و پژوهش در موسیقی سنتی ایران به کار بگیرد.
نور علی خان نخست نزد حبیب سماعی به آموختن نشست و سپس نزد اسماعیل قهرمانی به فراگیری کامل ردیف میرزا عبدالله پرداخت، کاری که دوازده سال به طول انجامید. او مجموعه این ردیف را با اجرای اسماعیل قهرمانی به ضبط در آورد و آن را به شاگردان سازی و آوازی خود انتقال داد.
نورعلی خان غیر از اسماعیل قهرمانی با دیگر موسیقی شناسان قدیمی نیز رفت و آمد داشت و همه زندگی خود را در بحث و گفتگوی با آنان در باره ویژگی های موسیقی سنتی ایران گذرانید. او هم در دانشگاه تهران به عنوان استاد گروه موسیقی، عضویت داشت و هم در “مرکز حفظ و اشاعه موسیقی” وابسته به سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران، به کار پژوهش می پرداخت.
برومند نه تنها ساز اصلی خود، تار، را در حد کمال می نواخت، با نواختن سه تار و سنتور و کمانچه و تنبک نیز آشنایی کامل داشت. حتی ویولن را که در آن به چشم بیگانه و ناسازگار با موسیقی سنتی می نگریست به خوبی می نواخت.
مخالف نوآوری
ارسال شده در دستۀ : زندگینامه
نوشته شده توسط : مهدی معتمد | نظرات (۲)
گزارشی ازبرپایی کنسرت سه نوازی همدان – درخشانی ،فرج پوری و جلالیان
۳۰ دی ۱۳۸۵
پس از مدتها ، کنسرتی با شرکت بزرگان موسقی ایران در شهر
همدان ، کهن شهر علم و فرهنگ و هنر برگزار گردید .شعر و موسیقی در پیشینه همدان سابقه بس درخشان و طولانی دارد . شعرای بزرگی از این دیار برخاسته اند که شعر آنها طنین انداز موسیقی کشوربوده و هست .باباطاهر همدانی و مفتون همدانی و … از ستارگان تاریخ شعر ایران زمین هستند که اشعار آنان در حافظه بسیاری از ایرانیان جای دارد .
در تاریخ ۲۸ و ۲۹ دی ماه سال ۱۳۸۵ کنسرتی در همدان به اجرا درآمد که در نوع خود کم نظیر و درخشان بود ، حداقل برای شهر همدان . حضور دو چهره توانای موسیقی کشور و یک جوان با استعداد و خلاق همدانی ، نوید پویایی شگرفی در موسیقی این شهر می دهد . همدان استعداد آن را دارد که چهره های درخشانی را به موسیقی اصیل ایرانی معرفی کند و امید میرود چنین شود .
بنده نیز همانند خیل مشتاقان در این کنسرت شرکت داشتم و از نزدیک آنرا مشاهده کردم و متاسفانه(یا خوشبختانه) به خاطر عدم اجازه ورود دوربین فیلمبرداری به سالن نتوانستم از آن فیلم و عکس تهیه کنم. به جز اندکی ، با دوربین موبایل که آن هم کیفیت مناسبی ندارد . ولی تمامی کنسرت را توسط دستگاه Voice Recorder ضبط کردم که آنرا در انتهای این نوشتار در اختیار شما خوانندگان محترم قرار میدهم .(برای دیدن بزرگتر پوستر بر روی آن کلیک کنید)
اما کنسرت سه نوازی
مجید درخشانی،چهره درخشان موسیقی ایران که آهنگسازی و نوازندگی وی ، منحصر به فرد و زیباست و کمانچه نواز بی بدیل کشور ،سعید فرج پوری میهمان دیار هکمتانه بودند و در روزهای بسیار سرد همدان، گرمی و حرارتی مطبوع را به این شهر بخشیدند . ساعت شش بعد از ظهر روزپنجشنبه ۲۸ دیماه ۱۳۸۵ ، پنجه های پرتوان درخشانی بداهه نوازی و سه گاه پر شور و شوقی را در تالار ابن سینای همدان طنین انداخت. آرشه فرج پوری یکی از زیباترین نغمات کردی و سه گاه را بر کمانچه کشید و ضرب زیبا و هماهنگ جلالیان این دو استاد بزرگ را به خوبی همراهی کرد . واقعا دیدن و شنیدن نوازندگی بزرگان با هیچ توصیفی امکان پذیر نیست و متاسفانه شهرستانها بسیار کمتر از مرکز نشینان از این موهبت بی بهره اند و به همین خاطر جای تقدیر فراوان دارد از درخشانی و فرج پوری که این همت را به لطف تلاش مجدانه جواد مرادیان ، مدیر پرتلاش و دلسوزآموزشگاه موسیقی هزار دستان همدان نمودند و قدم بر دیار ابن سینا و باباطاهر و آرامگاه موسیقی دان برجسته کشور ،عارف قزوینی گذاشتند.
با توجه به آنکه هم اکنون درخشان و فرج پوری در معیت استاد مسلم آواز ایران ، محمد رضا شجریان هستند برای این کنسرت میتوان ارزش مضاعفی قائل شد. چرا که دوستداران موسیقی در همدان ، ازنزدیک توانستند نوازندگان محمدرضا شجریان را ببینند.
کنسرت با هماهنگی خوب و در فضایی بسیار مطبوع و مناسب برگزار شد و لی در روز اول خبری از فیلمبردای از آن نبود . همچنین محل کم تردد تالار ابن سینا معضل همیشگی برگزاری جشنواره ها و نمایشگاهها و سایر فعالیت های هنری است که استقبال شایان توجهی از بسیاری از آنها نمیشود . ولی استقبال خوبی از این کنسرت به عمل آمد و تقر یبا همه صندلی های سالن پر شدند و این نشان دهنده تبلیغات خوب و درک بالای مردم همدان از نوازندگان و اهمیت کنسرت است .
برپایی این کنسرت رابه فال نیک میگریم و امیدواریم از این پس نیز شاهد چنین اجراهایی باشیم .
در اینجا آنچه که در بروشور کنسرت ارائه شده بود بی کم و کاست می آورم و مقدمه ابتدایی نیز از سعید جلالیان هنرمند همدانی و تنبک نواز گروه است که به خوبی نحوه ورودش را به این گروه بیان میکند .
اما این کنسرت چگونه شکل گرفت :
ارسال شده در دستۀ : زندگینامه، مقاله، گزارش
نوشته شده توسط : محمد | نظرات (۱۹)
جواد معروفی و بنان و گلهای رنگارنگ
۲۳ دی ۱۳۸۵
جواد معروفی (۱۲۹۱- ۱۳۷۲) از نوازندگان برجسته پیانو در ایران و فرزند استاد موسی معروفی نوازنده تار بود .
جواد معروفی در تهران به دنیا آمد و از شاگردان استاد علینقی وزیری بود. خالق تصنیفهای زیادی در برنامه گلها در رادیو ایران بود .
از آثار وی در پیانو میتوان از: فانتزی ژیلا، خوابهای طلایی، کوکو، و دستگاههای موسیقی ایرانی در پیانو نام برد. از شاگردان استاد میتوان به انوشیروان روحانی ، اردشیر روحانی ، افلیا پرتو ، مهین زرین پنجه و ساسان محبی اشاره نمود .
از همکاری استاد جواد معروفی و بنان در گلهای رنگارنگ ۲ تا را برگزیده ام که در ادامه خواهید دید.
گلهای رنگارنگ برنامه شماره ۲۱۰-ب
خواننده : استاد بنان
گوینده : روشنک
آهنگساز : روح الله خالقی
نوازنده پیانو : استاد جواد معروفی
اشعار: شهریار ، سعدی ، عبیدزاکانی
ارسال شده در دستۀ : دانلود، زندگینامه، معرفی آلبوم و اثر
نوشته شده توسط : مهدی معتمد | نظرات (۱۶)
