بایگانی برای ’ زندگینامه‘ موضوع
تبریک نوروز ۸۶ و آشنایی با ۵ هنرمند نام آشنا
۲۸ اسفند ۱۳۸۵
با سلام و عرض ادب خدمت تمامی دوستان گرامی ، پیش از هرچیز فرا رسیدن عید باستانی نوروز را با هدیه دادن عکس زیر به شما تبریک عرض میکنم.
مطلبی که پیش و روی شماست چند خطی است درباره ۵ هنرمند نام آشنای ایران ، برای آشنایی بیشتر علاقهمندان با این عزیزان.در پایان هر بخش از معرفی هنرمند یک فایل صوتی است که توسط گوینده متن مربوط به آن هنرمند خوانده میشود و در پایان مطلب هم چند قطعه از از این ۵ هنرمند برای دانلود قرار داده شده.
استاد پرویز یاحقی ]نوازنده ویولون [ :
ایشان به نواختن ساز سه تار نیز آشنایی کامل داشت ولی ساز اصلی و تخصصی ایشان ویولون بود. هرگاه ایشان شروع به نواختن میکردند و صدای خوش ساز خود را به گوش علاقه مندان میرساندند دل از هر عارف و صاحبدلی می ربودند. وی هنوز طفلی خرد سال بود که به همراه دایی هنرمند خود زنده یاد حسین یاحقی پا در رادیو گذاشت و به عندان نوازنده خردسال در برنامه های رادیو شرکت کرد.او همکاری خود را تا سن ۱۸ سالگی با رادیو ادامه داد تا اینکه بنا به دعوت شادروان داود پیرنیا برای برنامه گلها دعوت گردید و او آهنگی به نام امید دل من کجایی را برای این برنامه ساخت که با صدای غلامحسین بنان پخش گردید که نوازندگان ارکسر این آهنگ عبارت بودند از:ابوالحسن صبا،حسین یاحقی،مرتضی محجوبی،علی تجویدی،حبیب الله بدیعی و... که این عزیزان هر کدام خورشیدی تابان بودند بر موسیقی ایران زمین.
استاد محمد رضا شجریان ]خواننده [ :
وی خواننده،خوشنویس،سازگر،استاد آواز ویکی از گلهای برنامه گلها در رادیو میباشد. وی هم اکنون با همان توانایی گذشته آواز را اجرا میکند او از استادان با فرهنگی است که موسیقی را گام به گام نزد هنرمندان بزرگ موسیقی آموخته است او در مهر ماه سال هزار و صیصد و پانزده در مشهد چشم به جهان گشود. او در خاندانی چشم به جهان گشود که هنر از هر دو سو در آن موروثی بود از یک سو در خاندان پدر و جدش همه از صوت خوبی برخوردار بودند و از خاندان مادر هم به موسیقی و خوشنویسی عشق میورزیدند.
او پایبند به اخلاق هنری و زندگی سالم هنری است همین امر یکی از عوامل محبوبیت او در بین علاقه مندان به موسیقی است.او علاوه بر موسیقی به هنرهای دیگر هم عشق میورزد مانند:باغداری،بررسی فنی سازها و خوشنویسی
استاد حسین تهرانی]نوازنده تنبک[ :
از کودکی به نواختن ضرب علاقه قابل توجهی داشت و همین امر او را عاقبت به استاد بی نظیر نواختن تنبک تبدیل کرد و شاگردان بزرگی را تربیت کرد که هر کدام بعدها استادی شدند. حسین تهرانی نواختن ضرب را در کنار استادانی همچون:رضا روانبخش،مهدی غیاصی و کنگرلو که در نواختن این ساز استادان بزرگی بودند فرا گرفت و با سبک آنها آشنایی کامل پیدا کرد و در سال ۱۳۱۸ با استاد ابوالحسن صبا آشنا شد و نکات بسیاری را از این استاد بی جایگزین آموخت.یک سال بعد از این تاریخ که رادیو تهران گشایش یافت همکاری خود را با رادیو آغاز نمود و در سال ۱۳۲۳ به مدرسه موسیقی علینقی خان وزیری رفت و تدریس تنبک را در این مدرسه به عهده گرفت و کار خود را تا سال ۱۳۲۸ که هنرستان موسیقی ملی به همت شادروان خالقی شروع به کار کرد ادامه داد. او برای اولین بار گروه تنبک نوازی را تشکیل داد و برای آنها قطعاتی را تنظیم کرد که خود موجب پیشرفت هنرجویان میگردید.حسین تهرانی دستوری برای آموزش ضرب تدوین کرد که در یادگیری نواختن ضرب تحولی ایجاد نمود.تهرانی به چگونگی استفاده از ۱۰ انگشت در تنبک نوازی بسیار توجه داشت و عقیده داشت باید از هر کدام به موقع بهره گرفت. او توسط شادروان روح الله خالقی به برنامه گلها دعوت شد. زنده یاد حسین تهرانی به نواختن تنبک در موسیقی ایرانی اعتبار زیادی بخشید. روانش شاد...
حسام الدین سراج ]خواننده[ :
وی فرزند سید محمد رضا سراج است ایشان دارای مدرک تحصیلی فوق لیسانس معماری از دانشگاه شهید بهشتی می باشند وی علاوه بر آواز با نواختن سنتور و سه تار نیز آشنایی کامل دارند و همچنین در دانشگاه هنرهای زیبا بحثی تحت عنوان شناخت هنر را تدریس میکند.
استاد فرامرز پایور ]نوازنده سنتور[ :
پدر وی علی پایور نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه های تهران بود جدش مصورالدوله از نقاشان بزرگ و وزیر پست و تلگراف بود که در عین حال با موسیقی رابطه داشت و ویولون و سنتور و سه تار را به خوبی می نواخت فرامرز پایور از سال ۱۳۲۸ نزد استاد صبا نواختن سنتور را آغاز کرد و فعالیتهای هنری اش را از سال ۱۳۳۳ در وزارت فرهنگ و هنر که در آن زمان اداره کل هنرهای زیبا نامیده میشد شروع کرد وی از سال ۱۳۳۷ به تدریس سنتور در هنرستان عالی موسیقی ملی آغاز کرد در سال ۱۳۴۱ از طرف وزارت فرهنگ و هنر برای تحقیق درباره موسیقی و تحصیل زبان انگلیسی عازم انگلستان شد و پس از سه سال موفق به اخذ دیپلم زبان از دانشگاه کمبریج گردید و کنفرانس هایی درباره موسیقی سنتی ایران در این دانشگاه برپا کرد که در آنها با ساز خود به نوازندگی پرداخت که از طرف مسئولین این دانشگاه جوایزی هم دریافت کرد او برای برنامه گلها هم آهنگ های زیادی ساخته است و از همکاران فعال این برنامه بوده.
دانلود کنید قطعاتی از هنرمندان معرفی شده :
۱.گلهای رنگارنگ شماره ۵۳۸ اثر استاد پرویز یاحقی دانلود کنید.
۲.اجرای آواز افشاری توسط استاد شجریان دانلود کنید.
۳.تنبک نوازی استاد حسین تهرانی دانلود کنید.
۵.سنتور نوازی استاد پایور دانلود کنید.
سال خوبی داشته باشید.
ارسال شده در دستۀ : دانلود، زندگینامه
نوشته شده توسط : مهدی معتمد | نظرات (۱۱)
نگاهی به زندگی و آثار روح الله خالقی
۳۰ بهمن ۱۳۸۵
امسال صدمین سال تولد روح الله خالقی موسیقیدان و آهنگساز برجسته ایران است. به همین مناسبت و به همت دختر موسیقیدان او، گلنوش خالقی مجموعه ای از مقالات، یادداشت ها و نامه هایش در کتابی با عنوان ‘ای ایران’ انتشار یافته و آفریده های او نیز در چهار سی دی به بازار آمده است.
از این ها گذشته بیست و یکم آبان ماه امسال، چهل و یکمین سالروز در گذشت خالقی نیز هست.این مناسبت های 
چندگانه فرصتی پیش می آورد مغتنم، که نگاهی گذرا در زندگی، اندیشه و هنر او مبنی کنیم . علینقی وزیری در مدرسه موسیقی خود که در سال ۱۳۰۲ خورشیدی بنیاد نهاده بود، می کوشید تا به استقبال و اندیشه های نوگرایانه به هنرجویان مکتبی را به وجود آورد که پس از او گردونه نو آوری از چرخش بازنماند. نوآوری از آنجا که خلاف عادت و سنت عمل می کند برای به راه افتادن و از جریان باز نماندن، به نیرویی بزرگ تر از نیروی یک فرد نیاز دارد. یک نفر”متبکر” می شود ولی پیروان او هستند که به ابتکارات استمرار می بخشند.هرچه تعداد پیروان بیشتر باشد نو آوری زودتر به یک جریان اجتماعی – فرهنگی تبدیل می شود و آسانتر پذیرش جامعه را به دست می آورد.بهترین نمونه برای پذیرش نو آوری از سوی جامعه شاید مورد شعرنو در ایران باشد. نیما، طلایه دار نوآوری بود. ولی اگر پیروانی گاه پرشور تر از خود او نمی بودند و نوآوری های او را دستور العمل خود قرار نمی دادند شعر نو نیمایی به این سادگی ها از سوی جامعه پذیرفته نمی شد.علینقی وزیری نیز که از قضا ابتکارات خود را در موسیقی کما بیش همزمان با نیما آغاز کرده بود، پیروانی ثابت قدم پیدا کرد که توانستند پس از خروج او از صحنه گردونه نوآوری را بگردانند.البته تعداد پیروان او در مقایسه با شمار جانبداران نیما اندک بود و همین امر بار مسئولیتی را که آنها به دوش می گرفتند سنگین تر می ساخت.
ارسال شده در دستۀ : زندگینامه، مقاله
نوشته شده توسط : مهدی معتمد | نظرات (۱۱)
به یاد صبا به مناسبت یکصدمین سال تولدش
۱۹ بهمن ۱۳۸۵
اوایل آذرماه روزنامه های تهران از صدمین سال تولد استاد ابوالحسن صبا موسیقیدان بزرگ ایرانی خبر دادند و نوشتند که به مناسبت صدمین سال تولد او مراسم بزرگداشتی از سوی خانه موسیقی ایران برگزار می شود.
در دوازدهم آذر نیز یکی از روزنامه ها نوشت که ارکستر سمفونیک تهران در روزهای ۱۵ و ۱۶ آذرماه به یاد ابوالحسن صبا برنامه ای اجرا می کند.همان روز که روزنامه ها خبر از صدمین سال تولد صبا داده بودند، از اینکه خانه صبا در حال ویرانی است شکوه کرده بودند چنانکه خواننده احساس می کرد حفظ و نگهداری این خانه که خانه پدری صباست و استاد در آنجا متولد شده، بزرگ شده، آهنگ های خود را ساخته و سر انجام در همانجا خاموش شده، واجب تر از تدارک برنامه بزرگداشت است. ابوالحسن صبا خانه کوچک اما خاندان بزرگی داشت. پدرش ابوالقاسم کمال السلطنه فرزند محمد جعفر خان صدرالحکما فرزند محمود خان صبا شاعر و نقاش بلند آوازه عهد ناصری بود.
ابوالحسن صبا به سال ۱۲۸۱ شمسی در چنین خاندانی پا به عرصه هستی نهاد. ساز اصلی صبا ویولن بود. اما در نواختن سازهای دیگر از قبیل سنتور، تار، سه تار، کمانچه، ضرب و نی به درجه استادی رسید.
صبا ویولن را نزد حسن خان هنگ آفرین، سنتور را نزد علی اکبر شاهی و حبیب سماعی، کمانچه را نزد حسین خان اسماعیل زاده، ضرب را نزد حاجی خان ضربی، نی را نزد اکبر خان، تار را نزد استاد علینقی وزیری، سه تار را در مکتب استاد میرزا عبدالله و غلامحسین درویش به کمال رساند.
ارسال شده در دستۀ : زندگینامه، مقاله
نوشته شده توسط : محمد | نظرات (۹)
