جواد معروفی (۱۲۹۱- ۱۳۷۲) از نوازندگان برجسته پیانو در ایران و فرزند استاد موسی معروفی نوازنده تار بود .

جواد معروفی در تهران به دنیا آمد و    از شاگردان استاد علینقی وزیری بود. خالق تصنیف‌های زیادی در برنامه گلها در رادیو ایران بود .

از آثار وی در پیانو می‌‌توان از: فانتزی ژیلا، خوابهای طلایی، کوکو، و دستگاههای موسیقی ایرانی در پیانو نام برد. از شاگردان استاد می‌‌توان به انوشیروان روحانی ، اردشیر روحانی ، افلیا پرتو ، مهین زرین پنجه و ساسان محبی اشاره نمود .

از همکاری استاد جواد معروفی و بنان در گلهای رنگارنگ ۲ تا را برگزیده ام که در ادامه خواهید دید.

گلهای رنگارنگ برنامه شماره ۲۱۰-ب

خواننده : استاد بنان

گوینده : روشنک

آهنگساز : روح الله خالقی

نوازنده پیانو : استاد جواد معروفی

اشعار: شهریار ، سعدی ، عبیدزاکانی

حجم: ۲٫۵۰ مگابایت ، مدت برنامه : ۲۷ دقیقه (دانلود)

اشعار :

گوینده:

ما در خلوت به روی غیر ببستیم
از همه باز آمدیم و با تو نشستیم
هر چه نه پیوند یار بود بریدیم
آنچه نه پیمان دوست بود شکستیم
هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی
ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی
یا چشم نمی بیند یا راه نمی داند
هر کو به وجود خود دارد ز تو پروایی
گویند رفیقانم در عشق چه سر داری
گویم که سری دارم درباخته در پایی
من دست نخواهم برد الا به سر زلفت
گر دسترسی باشد یک روز به یغمایی

خواننده:
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا
نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی
سنگدل این زودتر میخواستی حالا چرابنان
عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست
من که یک امروز مهمان توام فردا چرا
نازنینا نازنینا
نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا
وه که با این عمر های کوته بی اعتبار
اینهمه غافل شدن از چون منی شیدا چرا
آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می کند
در شگفتم من  در شگفتم من
نمیپاشد زهم دنیا چرا دنیا چرا
شهریارا بی حبیب خود نمیکردی سفر
راه من ؟ این یکی بی مونس و تنها چرا
بی مونس و تنها چرا تنها چرا

چند خطی درباره چگونگی سرودن این شعر از سید محمد حسین بهجت(شهریار):

گفته می‌شود، شهریار سال آخر رشته پزشکی بود که عاشق دختری شد. پس از مدتی خواستگاری نیز از سوی دربار برای دختر پیدا می‌شود. گویا خانواده دختر با توجه به وضع مالی محمدحسین تصمیم می‌گیرند که دختر خود را به خواستگار دربار بدهند. این شکست عشقی بر شهریار بسیار گران آمد و با این که فقط یک سال به پایان دوره ۷ ساله رشته پزشکی مانده بود ترک تحصیل کرد. غم عشق حتی باعث مریضی و بستری شدن وی در بیمارستان می‌شود. ماجرای بیماری شهریار به گوش دختر می‌رسد و همراه شوهرش به عیادت محمد در بیمارستان می‌رود. شهریار پس از این دیدار در بیمارستان این شعر را در بستر می‌سراید. این شعر بعدها با صدای غلامحسین بنان به صورت آواز خوانده شد.

گلهای رنگارنگ برنامه شماره ۲۱۷-ب (کاروان)

خواننده : بنان

نوازنده پیانو : جواد معروفی

گوینده : روشنک

حجم:۲٫۰۷ مگابایت ، مدت زمان : ۲۷ دقیقه (دانلود)

گوشه دیلمان گوشه دیلمان در آواز دشتی یکی از گوشه های زیبا است که در ابتدای این برنامه پس از نوازندگی هنرمندان به اجرا گذاشته میشود که آن را میتوانید به صورت مجزا دانلود کنید.

(دانلود)

اشعار

گوشه دیلمان:

چنان در قید مهرت پایبندم
که گویی آهوی سر در کمندم
گهی بر درد بی درمان بگریم
گهی بر حال بی سامان بخندم
نه مجنونم که دل بردارم از دوست
مده گر عاقلی بیهوده پندم

کاروان :

همه شب نالم چون نی که غمی دارم
دل و جان بردی اما نشدی یارم
با ما بودی بی ما رفتی
چون بوی گل به کجا رفتی
تنها ماندم تنها رفتی
چون کاروان رود فغانم از زمین بر آسمان رودجواد معروفی
دور از یارم خون می بارم
فتادم از پا به ناتوانی
اسیر عشقم چنان که دانی
رهائی از غم نمی توانم
تو چاره ای کن که میتوانی
گر ز دل برآرم آهی
آتش از دلم خیزد
چون ستاره از مژگانم
اشک آتشین ریزد
چون کاروان رود فغانم از زمین بر آسمان رود
دور از یارم خون می بارم
نه حریفی تا با او غم دل گویم
نه امیدی در خاطر که تو را جوبم
ای شادی جان سرو روان
کز بر ما رفتی
از محفل ما چون دل ما
سوی کجا رفتی؟
تنها ماندم ، تنها رفتی
چو ن بوی گل به کجا رفتی؟
به کجائی غمگسار من
فغان زار من بشنو بازآ
از صبا حکایتی ز روزگار من بشنو
بازآ بازآ سوی رهی
چون روشنی از دیده ما رفتی
با قافله باد صبا رفتی
تنها ماندم ، تنها ماندم